Followers

Monday, July 22, 2019

විපත

පොඩි කාලේ මන් එද්දී
ලස්සමයි මේ  කැලේ.
නෑ සද්ද තිබුනෙනම්
දැන් වගේ කලබලේ.
ඒක හින්දයි ආවේ
කන්න ලා දලු කොලේ.
යන්න බැරි උනා යලි
ඉන්න යහතින් රැලේ...

බඩ ගින්න උහුලගෙන
කොල අත්ත ගේනකන්.
මගේ අම්මා බලන් ඇති
මන් ඒවී කියා දැන්.
ඇයට මා සොයාගෙන
එන්න බැරි නිසාවෙන්.
අම්මා හඩනවා ඇති
ගලක් යට තනිකමින්.....

වෙඩි වැදුනු කකුල නෑ
තවම සුව අම්මගෙත්
ඇය මැරෙන එකයි දුක
නැති නිසා කන්නවත්.
අද මමත් මැරිලා ගියා
හිතින් වත් නොහිතුවත්.
මහත්තයෝ අදින් පසූ
කෑම නෑ අම්මටත්......


Friday, July 19, 2019

මව්ණි මගේ

අම්මගේ  උණුහුමට
තුරුළු වෙන්නට පුතුට
අවසර ය නැතිවදෝ
පුතු මෙසේ තනි වුණේ

ලේ කිරක සුවඳ ඇත
තවම මේ පුතු ළඟ ම
ඒ කිරට ණය නැතිද
පුතුනි මේ ලෙස වුණේ

ගල් හිතක් උණු වෙයිද
පොඩි හිතක් නුදුරු තැන
ගල් හිතට දැනෙනවද
තනි වුණේ පොඩි පුතුය

ගුලිවෙලා නිදියන්න
තරුලෙහිම සැනසෙන්න
මමත් ආසයි මවුනි
ඔබගෙ උණුසුම ගන්න

විභාගය කළ හරිය

අපොයි අද හරි වැඩේ
රිපෝට් එක ඇවිත් නේ
ඒක අප්පගෙ අතේ
වදී දැන් ගුටි අනේ

ගනන් වලටත් ලකුනු අඩුමැයි
සයන්ස් ලිවුවනෙ හොදට මම ඇයි
සිංහලත් කට පාඩමින් වෙයි
ලකුනු දෙන්නට බැරි වුනේ ඇයි

පංතියෙම හතලිහයි
මගේ තැන අන්තිමයි
තාත්තගෙන් කෝටියයි
සම්බෝල කරයිමයි

කවුද මේ හැමට
හොයා දුන්නෙ විභාගය
සතුටින් ඉන්නට
ඉඩක් දෙන්නෑ ලමා ලෝකෙට
                       

වෙනස


නුඹට සෙනෙහින්

පැබැදු කවි දස දහසක
සෙනෙහස සුවදයි දැනුණේ...
හැම කවි සිතුවිල්ලකම
නොනිමි මිහිරි රුව නුඹ වේ...
කලා සොළොස පිරි සද සේ
හිනැහෙන සද නුඹ ගුවනේ...
වාවා හිදිමිද කෙලෙසේ
හදවත සිතුවම් සැසලේ...

මතකය

දිනිදු නැග එයි
නැවත බැස යයි
වසන්තය නෑ
නිමා වන්නේ...
කෙනෙකු හමුවෙයි
නැවත වෙන්වෙයි
මතක පමණයි
ඉතිරි වන්නේ...